ისტორიული საფეხური
ქართული ენის ისტორიული საფეხური
ძველი ქართული ცალკე ენა კი არა, ქართული ენის ისტორიული საფეხურია. მასზე დაიწერა უძველესი ქართული ძეგლები, მათ შორის „შუშანიკის წამება“.
ადრეული ძველი ქართული: V–VIII საუკუნეები (ხანმეტი და ჰაემეტი ტექსტები); კლასიკური ძველი ქართული: IX–XI საუკუნეები; საშუალი ქართული: XI/XII–XVII/XVIII საუკუნეები; შემდეგ ახალი ქართული. საზღვრები პირობითია.
იაკობ ცურტაველის „შუშანიკის წამება“, დაწერილი 476–483 წლებში: უძველესი შემორჩენილი ქართული ლიტერატურული ძეგლი.
ჴ ცალკე ბგერას აღნიშნავდა, რომელიც სალიტერატურო ენაში მოგვიანებით ხ-მ ჩაანაცვლა (ჴელი > ხელი); ზოგ კილოში, მაგალითად ფშაურსა და ხევსურულში, დღემდეა შემორჩენილი.
ხმოვანფუძიან სახელებს სახელობით ბრუნვაში სიტყვის ბოლოს ჲ ერთვოდა (დედაჲ, მამაჲ); სიტყვა ჲ-თი არასდროს იწყებოდა.
ძველი ქართული საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ლიტურგიკული ენაა და დიდწილად დღესაც გასაგებია.
გაკვეთილები მზადდება
ამ ენის გაკვეთილებს მხოლოდ სპეციალისტის მიერ გადამოწმებული მასალით დავამატებთ, რომ შეცდომა არ გავავრცელოთ.