ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსი.
ნაწყვეტი
წარვედ წყალის პირს სევდიანი ფიქრთ გასართველად,
აქ ვეძიებდი ნაცნობს ადგილს განსასვენებლად;
აქ ლბილს მდელოზედ სანუგეშოდ ვინამე ცრემლით,
აქაც ყოველი არემარე იყო მოწყენით;
ნელად მოღელავს მოდუდუნე მტკვარი ანკარა
და მის ზვირთებში კრთის ლაჟვარდი ცისა კამარა.
ტექსტის წყარო: ვიკიწყარო (Wikisource)
ნაწარმოები საზოგადოებრივ საკუთრებაშია. ვიკიწყაროს გადაწერა ხელმისაწვდომია CC BY-SA 4.0 ლიცენზიით.
ტექსტი წყაროსავითაა; ერთადერთი ცვლილება ტიპოგრაფიულია: ტირეები ნაჩვენებია მოკლე ტირით (–).