ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსი.
ნაწყვეტი
ჰოი, მთაწმინდავ, მთაო წმინდავ, ადგილნი შენნი
დამაფიქრველნი, ვერანანი და უდაბურნი,
ვითარ შვენიან, როს მონამენ ცვარნი ციურნი,
ოდეს საღამოს დაშთენ ამოს ციაგნი ნელნი!
ტექსტის წყარო: ვიკიწყარო (Wikisource)
ნაწარმოები საზოგადოებრივ საკუთრებაშია. ვიკიწყაროს გადაწერა ხელმისაწვდომია CC BY-SA 4.0 ლიცენზიით.
ტექსტი წყაროსავითაა; ერთადერთი ცვლილება ტიპოგრაფიულია: ტირეები ნაჩვენებია მოკლე ტირით (–).